En dat was een ontzettend leuke ervaring, maar ook leerzaam en soms intens, vertelt Felina. Nu, drie jaar later, is ze nog steeds enthousiast over het avontuur waar ze vol vertrouwen in is gedoken.
Heel even voorstellen, wie ben je en wat doe je zoal?
‘Ik ben Felina, 19 jaar, en studeer Verloskunde in Groningen. Ik zit inmiddels in mijn derde jaar en loop stage, dat doe ik met heel veel plezier. In het weekend ga ik naar huis en werk ik in de horeca. Verder beachvolleybal en fitness ik graag.’
Hoe kwam je op het idee om als trainee mee te gaan met de Tall Ships Races?
‘Het was een idee van mijn moeder, die de oproep voorbij zag komen. Zij vroeg me: ‘Lijkt jou dat niet wat?’ Ik vind het heerlijk om op het water te zijn, maar heb geen zeilervaring. Toch leek het me leuk. Ik ben dit gaan doen voor het avontuur. Ik vind het leuk om nieuwe dingen te proberen, te reizen en nieuwe mensen te ontmoeten. Toen heb ik me dus ingeschreven en ben ik zelf aan de slag gegaan om het geld bij elkaar te sprokkelen.’
En hoe ging dat?
‘Na het aanmelden heb ik het ‘Dinghy’-traject gevolgd. Dit wordt georganiseerd door de organisatie van de Tall Ships Races. Ik kwam in een groepsapp met andere trainees en een begeleider. Met die groep volgden we online meetings waarin we werkten aan een eigen pitch, die we vervolgens ook aan elkaar presenteerden. Met die pitch zijn we daarna aan de slag gegaan om het geld in te zamelen. Ik ben langs bedrijven geweest om te vertellen waarom ik graag als trainee mee wilde op een tall ship. Zo heb ik het geld bij elkaar gehaald.’
Dat pitchen ging je dus goed af! Op welk tall ship ging je mee?
‘Ik ben mee geweest op de Gulden Leeuw. Het is een Nederlands schip en als driemaster ook een redelijk groot schip. Er zaten met mij veel andere trainees op het schip, uit Nederland, maar ook uit Denemarken, Engeland en Frankrijk. Een leuke en gevarieerde groep en een aardige bemanning. In totaal voeren we met ongeveer zestig mensen op het schip.’
Wat waren je taken als trainee?
‘Je doet van alles wat. Je wordt ingedeeld in shifts, die watches worden genoemd en zijn ingedeeld in kleuren. Ik zat in de Red Watch. Je wisselt af met de andere watches, vier uur op en acht uur af. Dan moet je dus soms ook midden in de nacht uit bed. Tijdens je watch sta je boven op het dek en moet je schepen in de gaten houden, aan het stuur staan of navigeren. Dat wisselt de hele tijd door. Als je geen watch hebt, kun je samen spelletjes spelen en je bent een keer verantwoordelijk voor het koken. Met je groep word je heel hecht, maar ook met de anderen.’
Klinkt erg leuk. Waren er ook uitdagende of leerzame momenten?
‘Navigeren vond ik het meest uitdagend en het moeilijkst, maar daarom ook het meest leerzame deel. En niet voor mij per se, maar misschien voor anderen, was het klimmen in de masten. Ik heb geen hoogtevrees en geniet enorm van dat uitzicht, maar ik kan me dus voorstellen dat dat voor sommigen ook echt een uitdaging was. De eerste dag was ook intens, want je kent elkaar niet en de helft van de groep werd zeeziek. Dus dan moet je opeens voor elkaar gaan zorgen. Uiteindelijk zorgt dat er wel voor dat je elkaar snel leert kennen.’
Hoe was het om met zo’n groep onbekenden op een schip te zitten?
‘De chemie in de groep was erg goed! En het is ook goed voor je Engels. Ik vond dat eerst nog wel moeilijk, maar het leert snel. Je wordt tijdens zo’n week ook wel echt gedwongen om Engels met elkaar te spreken. Op een gegeven moment zit je zo lang met elkaar aan boord dat je ook met Nederlanders Engels praat. Heel grappig om dat te merken.’
Wat blijft je voor altijd bij van deze week als trainee?
‘Je bent in een supermooie omgeving en leert nieuwe mensen kennen. Daarbij leer je de basis van het zeilen, je leert de taal en je leert met mensen om te gaan. Je bent natuurlijk afhankelijk van elkaar, want je kunt niet zomaar even het schip aflopen. Maar dat is ook het mooie, want je wordt heel snel heel hecht. Een moment dat me altijd bij zal blijven, was toen we samen in de netten op de punt van het schip naar de zonsondergang lagen te kijken. We lagen daar met z’n allen echt te genieten.’
En hoe was het om weer thuis te komen?
‘Toen we Harlingen binnenkwamen tijdens de Sail In Parade, stond ik boven in de mast met een paar anderen. We konden dus alles zien, de hele kade die volstond met mensen. Toen realiseerde ik me ook: ‘We hebben het samen gewoon voor elkaar gekregen om dat schip hierheen te sturen, hoewel de meesten van ons geen zeilervaring hadden.’ Dat was een erg bijzonder moment.’
- Wil jij net als Felina ook als trainee meevaren met de Tall Ships Races? Meld je snel aan via harlingensail.com/trainees.
