Wat dit ons leert?
Deelnemer Puck vat het krachtig samen: “Zes weken zonder telefoon leven is het beste dat ik ooit heb meegemaakt.” Ruim 450 leerlingen geven in enquêtes hetzelfde terug. Scholen en ouders hoeven dus niet terughoudend te zijn met een strikter telefoonbeleid.
Masterskip heeft dit schooljaar 13 oceaanreizen gevaren met ruim 450 leerlingen. Allemaal leverden ze hun telefoon bij vertrek in en kregen die pas aan het einde van de reis terug. Aanstaande woensdagmorgen meert tall ship Wylde Swan na een vol schooljaar en 15000 offline zeemijlen weer aan in thuishaven Harlingen.
Aan boord van de Masterskip tall ships vormen trainees, docenten en een internationale crew gedurende zes weken een kleine samenleving op zee. Volgens begeleiders heeft het ontbreken van smartphones positieve invloed op hoe die mini-maatschappij zich ontwikkelt. Er is meer interactie met elkaar, er worden meer boeken gelezen, meer spelletjes gespeeld. En gek genoeg is er minder heimwee.
Een ouderwetse brief aan thuis schrijven
Communicatie met het thuisfront verloopt één keer per week via een satellietverbinding. Leerlingen schrijven brieven – zogeheten ‘sail mail’, die naar huis worden gestuurd. En ouders schrijven een brief terug. “Dat is vaak het rustigste moment op het schip,” aldus hoofddocent Harm Deiman. “Iedereen zit dan in zijn eigen hoekje een brief te lezen.”
Telefoon in de kist
De telefoons worden tijdens de reis in een centrale scheepskist bewaard, die om de twee weken kort wordt geopend. Dan krijgen leerlingen hun telefoon even terug. “Dan zie je dat ze even kijken wat er binnengekomen is,” zegt Harm. “Maar daarna leggen de meesten hem vrij snel weer weg en gaan verder met hun bezigheden aan boord. Dat zegt iets over hoe relatief belangrijk dat apparaat eigenlijk blijkt te zijn na zes weken zonder.”
Laten we de context veranderen
Frank Stienstra, algemeen directeur van Masterskip: “Onze ervaring is nu: pubers zijn niet verslaafd aan hun telefoon. Als je hun context verandert, zijn ze dolblij met de drie uren extra tijd die ze opeens cadeau krijgen. Laten we socialemediabedrijven dus veel harder aanpakken, strengere schoolregels opstellen en een maatschappij creëren die de smartphone onbelangrijker maakt. Daar krijgen we een gelukkigere, socialere generatie voor terug.”
