Tekst: Gijs van Hesteren
Foto’s: Joop van der Heide
Elke zondagochtend trekt een ploegje mannen en vrouwen vanuit de vluchtelingenboot Dutch Harmony bij de Tsjerk-Hiddeszsluizen naar de binnenstad. Ze dragen veiligheidsjacks, vuilniszakken en afvalgrijpers. Wat gaan ze doen? Ze ruimen de troep op die toeristen en Harlingers in straten en op pleinen achterlaten. Op uitnodiging van Conny Wagenaar loopt een groep lijstkandidaten van PvdA-GroenLinks Harlingen een ronde mee. De verkiezingen voor de gemeenteraad staat immers voor de deur (18 maart).
De groep bestaat uit een vijftiental in witte en gele hesjes gestoken bootbewoners, aangevuld met vijf kandidaten en Milou (9) en Jolie (8), de twee kinderen van kandidaat Lajos van Burik.
Conny Wagenaar (65) is degene die deze wekelijkse actie heeft uitgedacht, samen met vrijwilligersorganisatie Connexa en de gemeente Harlingen. “Ik ben ooit begonnen als rommelrinner. Ik ergerde me aan alle plastic-afval en sigarettenpeuken. Als we minder zouden weggooien en allemaal een handje zouden toesteken is het toch zo opgeruimd? Zo is het begonnen. We gingen kijken of we iets dergelijks konden organiseren met de mensen van de vluchtelingenboot. Dat lag voor de hand. Ze willen allemaal graag helpen in deze stad, waar ze zich welkom voelen.”
“We vinden het fijn om iets terug te doen voor de gastvrijheid die we hier ervaren”, zegt Abdul Rachman (24). Hij is afkomstig uit Irak en nu bijna twee jaar in Nederland. Hij maakt zich grote zorgen over de klimaatverandering. “De peuken en plastic op straat komen uiteindelijk in de natuur terecht. Dat is slecht voor bijvoorbeeld de vissen en als ze vis eten ook slecht voor de mensen. Uiteindelijk leidt het tot ziekte en andere problemen.”
Moammer Oshan en Abdul Rachman.
Moammer Oshan (60) uit Turkije vult het aan. Net als Abdul weet hij zich al goed te redden in de Nederlandse taal. “Het is fijn dat we een kleine bijdrage kunnen doen. Een kleine dank u wel aan alle Harlingers.” Moammer is pas één jaar hier. Hij weet zich duidelijk uit te drukken in het Nederlands, al vindt hij de grammatica niet gemakkelijk. Toch zou hij graag in Nederland blijven, als dat kan. “Ik wil heel graag mijn bijdrage doen en integreren.”
Gemeente en horeca denken mee
Conny geeft meer uitleg. “We hebben met de gemeente overlegd over de schoonmaakactie. De wethouder, Hendrik Sijtsma, heeft met ons meegedacht. Dankzij hem kwam er schoonmaakmateriaal. Ik vind het goed dat we dit werk kunnen doen. Laatst hebben we op verzoek van de Friese Milieufederatie het aantal sigarettenpeuken geteld. Binnen anderhalf uur hadden we er 1700! Ik ben niet de enige die dit belangrijk vindt. Abdul Rachman beschrijft het project in zijn werkstukken voor school. In Leeuwarden doet hij ook vrijwilligerswerk.”
De groep trekt door de straten van het centrum en haalt heel wat van de straat. Na het schoonmaken houdt het gezelschap rustpauze. De gemeente en restaurant Grand Café Levels delen samen de kosten van koffie en koek.
Op het terras bij Levels spreken we met Tayyba Asmat (24). Ze is in haar eentje uit Pakistan gevlucht. “Dat komt door een groot religieus probleem. Als aanhanger van de Ahmadiyya, een stroming binnen de islam, werd ik beschouwd als ongelovige of dwalende, niet als ware moslim. Net als veel van mijn geloofsgenoten werd ik vervolgd. Intussen heb je overal in Nederland kleine gemeenschappen met landgenoten van mij. Hier in Harlingen ben ik overigens de enige. Als ik ooit een verblijfsvergunning krijg zou ik heel graag hier komen wonen. De mensen zijn hier zo ontspannen, zo aardig. Ook daarom help ik graag mee.”
Tayyba Asmat.
Abdul Rachman en Moammer Oshan zijn het helemaal met haar eens. Abdul studeert elektrotechniek bij Firda in Leeuwarden. Hij wil zich gaan bezighouden met de klimaatproblemen. Misschien kan hij iets bijdragen aan oplossingen. En allebei volgen ze taallessen. “Het gaat steeds beter”, zegt hij. “Verstaan en spreken lukt goed. Wel ben ik het eens met Moammer. Vooral de grammatica is moeilijk, als je moedertaal Arabisch of Turks is.”
