Precies 65 jaar na de scheepsramp met de HA10 schreef Wiebe een lied voor de familie Weewer.
De HA10
Iedere Harlinger sal wel wete wat ur met de HA10 is gebeurd. Een vreselijk gebeuren waarbij ut schip zonk en drie mannen verdronken. Eén man bleef an’e mast hangen en overleefde ut.
Dat was in augustus 1961. Ik was toen 14 jaar en had al verkering met Baukje Weewer. Baukje was de dochter van Anne Weewer, die oek verdronken is. Ik kan mij ut grote verdriet van die meesen nog goed herinneren.
Ik trouwde met Baukje en kwam toen in'e familie. Su voel ik ut nog steeds. We bin na un mooi tiedsje skeiden en leefden ieder ons eigen leven. Jaren later sei ik teugen Baukje: “Ik wil wel un liedsje skrieve over dat gebeuren met de HA10.” Dat von se un grandioos idee, dus ik an ut skrieven.
Toen ik de tekst klaar had, liet ik hur leze en se von ut prachtig. Maar ja, dan mut ur nog un melodie bij en daar bin’k niet goed in. Dus hew ik Bouke van der Woude vraagt. Hij maakte un melodie, maar dat was niet wa'k in'e hasses had. Ut was meer un liedsje voor Bouke, die dat self prachtig vertolke kon.
Ik wuu ut graag klaar hewwe, want Baukje wudde siek en kwam te overlijden. Utselfde gebeurde met Paula en broer Gerrit was al un tiedsje terug overleden. Dus voor hun was ik te laat. Maar Koos en Limmie binne dur nog en voor hun bin ik nog wel mooi op tied.
Toen skoot mie inees in'e gedachten: 'k kan ut Arie Kuipers oek vrage. Hij kwam met disse melodie. Dus naar Nico Outhuyse en opnimme die handel!
Die twee jongens zetten hun geweldig in om ur wat moois van te maken. En dat is, docht ik, wel aardig lukt.
Ik draag ut liedsje op an'e familie Weewer: moeke Dirkje, Paula, Koos, Limmie, Baukje en Gerrit.
En loof mie: ut komt uut ut diepst van mien hart.
