Burgemeester Ina Sjerps kwam langs om het paar namens de gemeente Harlingen persoonlijk te feliciteren.
Van Lemmer naar Harlingen
Beiden geboren in Lemmer, zaten meneer en mevrouw Toering–Hak al vroeg op elkaars pad: eerst op dezelfde bewaarschool, daarna op de lagere school en in dezelfde kerk. Toch kenden ze elkaar toen nog niet echt. Dat veranderde pas toen ze beiden lid waren van de Gereformeerde Jongelingsvereniging.
Het prille begin van hun relatie laat zich precies dateren: op een koude zondag 9 februari, de verjaardag van meneer Toering’s mem. “Ik ga vanavond oppassen,” zei Ditty. Waarop hij antwoordde: “Zal ik je daarmee helpen?” Dat mocht - en zo begon het, eerst stiekem, later vrijer. Na verloop van tijd kwam hij ook ‘op zicht’. “We hebben gezellig zitten praten; de avond was zo om.”
De stap naar Harlingen
Na een jaar verkering verloofden ze zich op 2 augustus 1964. Trouwen leek nog ver weg. Een huis kopen lukte niet: zonder vaste baan kreeg meneer Toering geen hypotheek, en in Lemmer was de wachttijd voor een huurwoning vijf jaar.
Een knecht aan boord opperde: “Zullen we het eens in Harlingen proberen?” Dat bleek een gouden zet. Binnen een week kwam er een ambtenaar langs en mocht het jonge stel kiezen uit twee huurhuizen en twee koopwoningen. Meneer belde naar Ditty: “Wil jij wel naar Harlingen?” Haar antwoord: “Ja hoor.” Ze kozen voor een koopwoning in de nieuwe wijk Oosterpark.
De trouwdag
Toen ging alles snel: in ondertrouw, dominee regelen, meubels kopen, receptie organiseren. Op 19 november 1965 trouwden ze in het gemeentehuis, daarna in de kerk. Dominee De Lange gaf hen de woorden mee: “Dient de Heere met vreugde.” De receptie vond plaats in De Wildeman, waar ook hun 60-jarig jubileum is gevierd. Later die avond bracht familie hen naar hun nieuwe woning in Harlingen. Buiten sneeuwde het, maar binnen was het warm.
Een leven in Harlingen
Het echtpaar woonde acht jaar in het Oosterpark, waar hun drie kinderen werden geboren. Daarna verhuisden ze naar De Spiker, waar ze nu nog steeds met tevredenheid wonen. Meneer Toering werkte zijn hele leven in de visserij, op tong, schol, kabeljauw en later garnalen. Op zijn 63e moest hij vanwege gezondheidsredenen stoppen.
Hoewel Harlingen inmiddels al tientallen jaren hun thuis is, voelt een bezoek aan Lemmer altijd nog een beetje als thuiskomen. “Je geboorteplaats vergeet je niet.”
Foto: Joachim de Ruijter
