Dé Harlinger UITagenda!

Dé Harlinger UITagenda!

Plaats zelf je activiteiten op dé Harlinger UITagenda! Heb je nog geen account? Registreren is makkelijk en supersnel!
Lees verder...
Harlingen Welkom aan Zee

Harlingen Welkom aan Zee

Grenzend aan het Werelderfgoed de Waddenzee is Harlingen een stoere magneet voor wie houdt van wind en water.
Lees verder...
Werckpost

Werckpost

Werckpost is een dynamisch en flexibel uitzendbureau gespecialiseerd in uitzenden, werving & selectie en payrolling.
Lees verder...
Peter Kuiper, voor oog en oor

Peter Kuiper, voor oog en oor

Nieuwe bril, contactlenzen of hooroplossing? Bij Peter Kuiper, dé opticien en audicien bent u aan het juiste adres.
Lees verder...
Casper van Veen Uitvaartzorg

Casper van Veen Uitvaartzorg

Het hoeft niet anders, maar het kan wel anders. 24 uur per dag, 7 dagen per week bereikbaar.
Lees verder...
Grijmans Advocatuur & Mediation

Grijmans Advocatuur & Mediation

Iedereen die in een juridisch geschil verzeild is geraakt, gaat scheiden of verdacht wordt van een strafbaar feit kan rekenen op rechtsbijstand van ons.
Lees verder...
Laagblijvers!

Laagblijvers!

Goed eten vinden we belangrijk bij PLUS. En minstens zo belangrijk vinden wij dat goed eten voor iedereen betaalbaar is. Daarom vind je bij PLUS de Laagblijvers.
Lees verder...
C.L. International: Goed op weg

C.L. International: Goed op weg

Het bergingsbedrijf voor Noord-West Friesland, Terschelling en Vlieland.
Lees verder...
Coronavirus (COVID-19)

Coronavirus (COVID-19)

Op deze pagina zet de gemeente Harlingen alle belangrijke informatie over het Coronavirus (COVID-19) voor u op een rij. Bij nieuwe informatie wordt deze pagina geactualiseerd.
Lees verder...
Harlingen Bezorgt

Harlingen Bezorgt

Steun onze lokale helden! Winkel via HarlingenBezorgt gemakkelijk online!
Lees verder...
Gemeente Harlingen

Gemeente Harlingen

Hier vindt u alle informatie over de producten en diensten van de gemeente Harlingen.
Lees verder...

Harlingen Bevrijd!

16-04-2020

HARLINGEN - “Pa, Moeke, ik heb de Canadezen gezien. Het is gebeurd, de oorlog is over”.

Harlingen Bevrijd! Harlingen bevrijd! Foto uit collectie Johnny de Groot.

Door Johnny de Groot

 

In april 1945 wordt het met de dag duidelijker dat de bevrijding op komst is. Ook de Duitsers en naar het noorden gevluchte landverraders beseffen dat. De weg naar Duitsland is afgesloten. Om te vluchten voor de naderende Canadezen is er nog maar één uitweg, de Afsluitdijk over naar Holland. Grote drommen Duitsers en NSB-ers zijn op de vlucht geslagen. Eén van hen is NSB-leider Anton Mussert. Zijn poging om naar Duitsland te vluchten strandt in Groningen, waarna ook hij op 10 april koers zet richting Afsluitdijk. Die avond logeert hij bij de in 1943 geïnstalleerde NSB-burgemeester Dekker in Harlingen. ’s Avonds maakt hij onder gewapende geleide nog een wandeling door Harlingen. De volgende dag vervolgt hij zijn vlucht richting het westen van het land. Ook beambten van de Duitse Zollgrenzschutz in Harlingen kiezen het hazepad nadat ze hun papieren hebben verbrand. Aan de stroom vluchtelingen door Harlingen lijkt die zaterdag geen einde te komen. Lieuwe Koopmans: “Het was een prachtig gezicht op zaterdag 14 april 1945, al die Duitsers op fietsen (dames- en herenfietsen), in auto’s (grijze en grijs geverfde), op schepen (rijnaken en gewone vrachtschepen), kortom alles wat maar kon dienen om zo snel mogelijk weg te komen hadden ze geconfisceerd. Doodsbenauwd om te worden geconfronteerd met de naderende geallieerden. Dat het de laatste dagen van de oorlog waren wisten we al. Mensen in Harlingen hadden telefonisch contact gehad met het reeds bevrijde Drachten. Daardoor wisten we ook dat het Canadezen waren die ons van de Duitsers zouden bevrijden. En dat de Wehrmacht het ook begreep was duidelijk. Ze smeerden ‘m als oud vet over de Afsluitdijk en het Ijsselmeer, omdat de oostelijke weg naar de Heimat al was afgesloten”.

 

Een dag eerder klinkt de boodschap: ‘Mijn fiets is kapot’ over de radio. Het sein voor het personeel van de openbare nutsbedrijven om onder te duiken om reparaties aan bruggen en telefoonleidingen te bemoeilijken. Ook het brug- en sluispersoneel in Harlingen is die ochtend, op een enkeling na, spoorloos verdwenen waardoor bruggen en sluizen niet meer bediend kunnen worden. Aanvankelijk is er nog angst voor represailles, maar die blijven gelukkig uit.

 

Brute Moord

Op 14 april maakt het hoofd van de Harlinger politie, opperluitenant P.A. Sanders bekend: “In opdracht van den plaatselijken gevechtscommandant wordt bekend gemaakt, dat het verboden is zich buiten uiterste noodzaak op straat op te houden. Stilstaan is absoluut verboden. Bij overtreding wordt door militaire patrouilles van de wapenen gebruik gemaakt”. Die maatregel zorgt diezelfde avond voor een tweetal slachtoffers. In de Steenhouwerstraat wordt de 24-jarige Siep Kuiper in de deuropening van zijn woning dood geschoten door twee Duitse militairen. Zijn vrouw Saskia wordt eveneens getroffen. Zij raakt daarbij aan het hoofd gewond. Mevr. Rinske Brusse-Mobach, destijds wonend aan de Zuiderhaven is getuige van de schietpartij: “Opeens zag ik twee Duitse soldaten aankomen en met een getrokken geweer vlogen ze het steegje in. Buiten was veel herrie en geschreeuw en dat duurde een poosje. Ondertussen keken wij voorzichtig naar buiten over de sluis, richting Spinstraat. Daar kwamen telkens een paar mensen om de hoek kijken of ze ook iets konden zien. Dan de één en dan de ander. We zeiden: “Ze lijken wel gek, wat gevaarlijk”. De twee soldaten kwamen uit de steeg en schoten vanaf de brug naar de nieuwsgierige mensen en schoten een man door het hoofd. Zijn vrouw raakte door een schampschot gewond. Ik zag het voor mijn ogen gebeuren. Even later vloog er een meisje gillend uit de Spinstraat, op sokken, over de Brouwersstraat naar de dokter voor hulp”.

 

In de nacht van zaterdag op zondag verlaten de drie gevechtsgroepen van de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten (N.B.S.) Harlingen om naar het afgesproken verzamelpunt (het station in Franeker) te gaan waar ze helmen, uniformen (een blauwe overall) en wapens krijgen uitgereikt. Zij hopen bij de bevrijding van hun eigen stad een rol te kunnen spelen. Nadat zaterdag Heerenveen, Drachten en Dokkum zijn bevrijd rijden de Canadezen zondagmiddag even na het middaguur, zonder een schot te hoeven lossen, Leeuwarden binnen. ’s Middags arriveert ook een Canadese eenheid in Franeker, maar keert na korte tijd terug naar Leeuwarden, Franeker achterlatend tussen enerzijds de Canadese troepen in Leeuwarden en de Duitse bezetting in Harlingen.

 

Ondanks het straatverbod slaat een deel van de bevolking de volgende dag aan het plunderen in de door de Duitsers verlaten gebouwen. Uit het Wehrmachtsheim aan de Brouwerstraat (nu Hotel Centraal) verdwijnt op die manier een groot deel van de inboedel en uit het Koel- en Vrieshuis aan de Havenweg wordt een grote lading varkenvlees geroofd. Ook een met kaas geladen goederentrein wordt leeg gehaald. Duitse militairen patrouilleren dan weliswaar met een auto door de stad maar die kunnen het plunderen niet beletten. Die zondag komt de Duitse luchtafweer in Harlingen enkele malen in actie tegen over de stad vliegende geallieerde jagers. “Geallieerde vliegtuigen cirkelen boven de stad. Er wordt hevig op geschoten”, noteert Albert Huese in zijn dagboek op zondag 15 april.

 

Duitse vernielingen

Op maandags 16 april blazen de Duitsers de bruggen in de Midlumer- en de Kimswerdweg op. Met enorme dreunen vliegen ze de lucht in. Mevrouw E. Fyani-Hoogland: “Het waren twee grote klappen achter elkaar. We krompen in elkaar van doodsangst. Alles trilde en schudde. Overal hoorde je dakpannen naar beneden glijden en op het tegelpad kapot vallen, glasgerinkel enzovoorts. Ook een stuk hout en metaal dat later bleek van de brug te zijn. Hoewel alle ramen en deuren open stonden, waren de voordeur en de deur van de wc door de harde klap dichtgeslagen en door de luchtdruk weer opengeslagen, zodat alles ontzet was. Waar eens het slot had gezeten zat nu een groot gat in de deur”. Daarnaast brengen de Duitsers 17 schepen tot zinken, o.a. bij de ingang van de Noorder- en Zuiderhaven, bij de Leeuwenbrug en bij de Kleine Sluis in de Zuiderhaven. Ook de Havenmond is, net als in de meidagen van 1940, versperd door gezonken schepen. “De hele morgen en middag waren de geweldige explosies niet van de lucht. Het waren geweldige knallen waarmee de moffen schepen in de havenmondingen en bij de sluizen en werf lieten zinken”, schrijft kapelaan Albertus Snoeren. “Door de ontploffingen ontstond nog veel glasschade in de stad.

 

Uit Leeuwarden vertrekt die maandagochtend een carrierpatrouille van de Highland Light Infantery of Canada. Vanuit Midlum wordt ’s middags een verkenning op Harlingen uitgevoerd. Wanneer er op hen wordt geschoten trekken ze zich terug om op versterking te wachten. Helemaal veilig is het in Midlum overigens niet, want vanuit Harlingen wordt er door Duits geschut met enige regelmaat geschoten. Doelwit is de kerktoren waar de Canadezen een waarnemingspost hebben ingericht. Wanneer Duitse granaten doel treffen, raakt een Canadese officier zwaar gewond. Een dag eerder raakt de 31-jarige L. Tigchelaar eveneens gewond door de inslag van een Duitse granaat in de kerktoren van Midlum. Enige tijd later komt hij te overlijden.

 

Artilleriebombardement op Harlingen

Voordat de Canadese infanterie de stad kan veroveren moet eerst het Duitse geschut in Harlingen worden uitgeschakeld. Aan het begin van de avond neemt het 14th Field Regiment van de Royal Canadian Artillery vanuit een weiland bij Herbayum Harlingen onder vuur. Een verkenningsvliegtuig cirkelt boven de stad om correcties door te geven aan de artillerie. Daarnaast beschikken de Canadezen over, door Arie Veth gemaakte tekeningen, waarop de Duitse stellingen en de door de Duitsers bezette gebouwen nauwkeurig staan aangegeven. Vanuit Midlum worden diverse voltreffers waargenomen. Bij het eerste salvo wordt de watertoren, waarop de Duitsers luchtafweer en een uitkijkpost hebben, geraakt. De kalkovens aan het kanaal worden geraakt, het oude spoorhuisje bij Koetille krijgt kort achter elkaar enkele voltreffers en ook de fabriek van de Firma Roorda (ongeveer waar nu het Esso tankstation staat) wordt een paar maal getroffen.

 

Artilleriegranaten, bedoeld voor de Duitse barakken op het kaatsveld en het daar opgestelde Duitse geschut, treffen in eerste instantie de Patrimoniumbuurt waar diverse huizen worden getroffen. De dan 21-jarige Jitse Wiersma: “Ineens was het voorbij met de stilte. Een plof en nog één en weer één. Een paar bomen uit Hoogland’s boomgaard zwiepten de lucht in. Mijn op één na jongste zus Rika (toen ruim vijf jaar) kwam naar me toe en zei: “Mijn wang schroeit, het wordt warm”. En inderdaad kwam ik tot de ontdekking dat ze waarschijnlijk aan de dood was ontsnapt, doordat een granaatscherf, juist langs haar in de muur was geslagen. Dus hals over kop allemaal de kelder in onder de trap van het huis. Dat waren mijn moeder, mijn vier zusjes, neef Simon Souverein, z’n vrouw en ondergetekende. Tegen de muur van het huis in het kaatsland was een opslagplaats gebouwd, vol met pantservuisten en andere munitie, zodat er een wezenlijk gevaar voor ontploffing bestond. Na een kort beraad (onder de trap) zei mijn moeder tegen me: “Jitse, haal onze papieren uit de kamer. We gaan hier vandaan. We gaan een straat naar achteren”. In de kamer aangekomen, kruipend op handen en voeten, zoefden de kogels over mee heen. Eén sloeg dwars door de pendule op de schoorsteenmantel en ook het portret van opa Simon Berends werd door een ricochet doorboord. In de kamer die uitzicht bood op de Ried en het Hof van Hoogland sloegen de kogels in het huisraad en in de kamerdeur was een gleuf geschoten zo groot als een brievenbus. Ik kwam er zonder schrammetje uit. Door de achterdeur, via het huis van een oude vrouw, die ik nog in dekking zie zitten achter een stoel in haar keuken, renden we de straat op. Met een zusje onder elke arm kwam ik in de Jacob Backerstraat aan. Moeder en de familie Souverein volgden. In de Jacob Backerstraat stond Klaas Tigchelaar in de deurpost en hij maakte geen bezwaar om ons onderdak te bieden. Nadat we een minuut of tien later wat tot rust waren gekomen zei mijn moeder plotseling tegen me: “Dat oude mens zit daar helemaal alleen in de keuken. Haal die hier maar naartoe”. Dus ik de straat weer op en ja daar zat ze nog. Ik riep: “Kom eruit, zo dicht bij de Duitsers. Als de boel in brand vlieg heb je niemand om je heen”. Ik pakte haar bij een arm en trok haar de straat op. Midden op straat hoorde ik gefluit van een granaat…een klap…en een deel van het dak vloog de lucht in. De eerste deur die ik zag was niet op slot en ik duwde de oude dame naar binnen. Bij wie weet ik niet meer, maar ze had in ieder geval gezelschap. Terug bij de familie Tigchelaar weer een klap. Een plof en de keukenpui van de familie van Akker (met een stuk of 3, 4 kleine kinderen) vloog voor een deel in de lucht, maar gelukkig vielen er geen ernstige gewonden”.

 

Ook elders in de stad komen granaten terecht. Mevrouw Hoekstra-Kikstra: “Wij woonden op de Havenweg. Het gebied rondom de haven was vanzelfsprekend een bijzonder doelwit voor de Canadezen. Het werd steeds gevaarlijker door het inslaan van granaten. Een paar huizen bij ons vandaan was een woning met een flinke kelder. Daar gingen we naartoe. We hebben in die nacht veel angsten uitgestaan, want voortdurend hoorde je schieten, ontploffingen, granaten die insloegen, vallend en brekend glas enzovoorts.” Hier en daar breekt ook brand uit. “…de loodsen in de Spinstraat brandden als een fakkel, het was één vlammenzee”, schrijft Jaan Hartoog (destijds lid van de Harlinger brandweer). Kapelaan Snoeren: “Ongeveer half tien ontstond er brand in de houtloodsen die vlak achter het ziekenhuis liggen. Veel munitie is daarbij in de lucht gevlogen. De brandweer mocht van de Duitsers niet uitrukken voor één uur. De brand nam een geweldige omvang aan en een vonkenregen stortte zich over het ziekenhuis. (De zieken werd het natuurlijk niet verteld) Het was angstig gevaarlijk: als het ziekenhuis in brand zou geraken, zouden we met de zieken en gewonden nergens heen kunnen. Achteruit was onmogelijk vanwege de brand en vooruit: dan zouden we liggen onder het vreselijke geschutsvuur. We hebben maar op God vertrouwd.” Even na middernacht arriveert de brandweer in de Spinstraat. ’s Ochtends tegen zevenen hebben ze met behulp van omwonenden de brand onder controle. Van de pakhuizen is niet veel meer over dan enkele smeulende puinhopen.

 

Ook de barakken van de Duitsers aan de Noorderzeedijk en Duitse stellingen in het havengebied krijgen treffers door de Canadese artillerie en in de Weeshuisstraat worden woningen getroffen en ernstig beschadigd. Hierbij komt de 7-jarige Japie Kuiper om het leven. Hij is niet het enige slachtoffer onder de burgerbevolking. Ook op de Lanen vallen twee slachtoffers, te weten de 24-jarige P.W. van Vliet en zijn 22-jarige broer W.P. van Vliet als gevolg van de Canadese beschieting. En aan de Trekweg raakt de 24-jarige Nelly Nota gewond. Zij overlijdt enige tijd later aan haar verwondingen. De sleepboot Edzo Jan, waarmee de Hafenkapitän en enkele Duitsers proberen te vluchten wordt vanuit de lucht ontdekt en door granaten getroffen. Aan boord vallen enkele slachtoffers en de sleepboot keert weer terug naar de haven. Ook Hotel Zeezicht, waarin enkele Duitse officieren aanwezig zijn krijgt voltreffers. Albert Huese is ondergedoken op de Noorderhaven (nr. 67). Wanneer het artillerievuur begint zoeken hij en zijn familie de kelder op. Hij noteert in zijn dagboek: “De granaten gierden over ons huis. Plotseling een knal en vuur voor de ingang van de kelder, zodat we dachten dat ons huis in lichterlaaie stond. Het was echter een granaat die op de plaats van de buren ontplofte en waarvan de scherven voor de kelder vielen”.  

 

Canadese infanterie

Rond acht uur ’s avonds komt de Canadese infanterie in actie om de stad te veroveren. Zo’n 1.500 infanteristen van de Highland Light Infantery rukken op vanuit Midlum om vanuit de boomgaarden de Ried over te steken in het Rooie Dorp straat voor straat zuiveren. Er wordt een noodbrug over het Midlumer Pypke aangelegd waarover niet veel later de eerste Canadese brencarriers ratelen. Bewoners van de huidige Midlumerlaan (destijds Midlumerweg) en het Rooie Dorp zijn de eersten die bevrijd zijn. Mevrouw Fyani-Hoogland: “Opeens hoorde ik een andere taal. “Dat is Engels”, zei ik. Pa en ik zijn uit de kelder gekropen en op handen en voeten naar de voorkamer gegaan. Voorzichtig keken we over de vensterbank. En ja hoor. Vanaf het Midlumer Pypke tot aan ons brugje stond aan weerszijden van de Midlumerweg, achter iedere boom, een Canadese soldaat met het geweer in de aanslag”. In de Jacob Backerstraat wordt rond een uur of negen met een geweerkolf op de deur getimmerd. Jitse Wiersma: “ ‘Doe open’, zei mijn moeder die als eerste van de schrik was bekomen en ja, een op mijn borst gericht machinegeweer, een kleine platte helm en de vraag: ‘Mofs in home, Mofs in home?’ Ik in alle verwarring: ‘Bitte, nein, bitte nein’. Beiden waren we even sprakeloos. ‘De Tommies’, riep ik, ‘De Tommies’. De soldaat gilde boven een overgierende granaat uit: ‘No Canadians, you’re liberated’. We zijn bevrijd.”

 

Aanvankelijk ondervinden de Canadezen nog de nodige weerstand vanuit de Engelse tuin. In het Canadese oorlogsdagboek (War Diary) wordt gesproken over “The actual attack was launched at 2000 hrs and oppositon was stiff on the outskirts of town. A strongly defended A/Tk ditch around the eastern approach to the town held our tps for some time but direct fire from our tks and calibre 50 mm MGs drove the enemy back and the entry was forced into the edge of town.” Wanneer de weerstand is gebroken trekken de Canadezen over de Franekerpoortsbrug verder de stad in. Tegen middernacht bereiken ze het politieburo aan het Noordijs. Wanneer de dan 21-jarige Lieuwe Koopmans uit de Grote Kerkstraat mensen hoort juichen, gaat hij op onderzoek uit: “Waar de berichten vandaan kwamen wist je niet, maar tegen middernacht –niemand was naar bed gegaan- hoorden we dat bij het politieburo Canadezen waren. Ik heb mijn moeder maar niets gevraagd en ben vlak voor de huizen langs van de Grote Kerkstraat naar het Noordijs gelopen. En daar waren ze, de bevrijders. En met een gebietste sigaret (een Sweet Corporal) als bewijs ben ik naar huis gehold. ‘Pa, Moeke, ik heb de Canadezen gezien. Het is gebeurd, de oorlog is over’.”

 

Eigenlijk is de strijd op dat moment al gestreden. Toch komt het hier en daar nog tot vuurgevechten. Op de hoek Hoogstraat-Noorderhaven komen twee Duitsers om het leven en op de Voorstraat wordt een Duitser met een kolf van een geweer buiten gevecht gesteld. Later in de nacht moeten de Canadezen nog in actie komen bij de Duitse onderkomens aan de Noorderzeedijk waar een aantal fanatieke Duitsers zich nog niet gewonnen geeft. In een kort maar hevig vuurgevecht bij de Ringmuur komen ze om het leven. “Na het binnenkomen van de stad werd vrij snel vooruitgang geboekt en de vijandelijke troepen gaven zich snel over. De meeste Duitse soldaten waren al wat oudere mannen en hadden niet veel strijdlust meer in zich”, aldus de samenvatting van de strijd in het Canadese oorlogsdagboek. Tevens wordt vermeldt dat de stad ’s ochtends rond half vijf is gezuiverd van de Duitsers. Alleen bij het veilingterrein aan de Spoorstraat (waar zich nu de Jumbo bevindt) en bij de MAZa (Marine Artillerie Zeug Amt) aan de Kimswerderweg weigeren Duitsers zich over te geven. Kapelaan Snoeren: “De volgende morgen schrokken tegen half zeven geweldig door knallen en stukken vuur in de lucht. We meenden eerst aan niets anders te moeten denken, dan aan het in de lucht laten vliegen door de Canadezen van al de ongerechtigheden van de moffen (vooral munitie). Maar later bleek dat de strijd nog niet ten einde was. Aan de Kimswerderweg hebben de moffen onder aanvoering van een vrouw nog volgehouden tot plusminus elf uur.” Er worden 60 Duitsers krijgsgevangen gemaakt. In totaal maken de Canadezen zo’n 400 Duitsers krijgsgevangen. In Harlingen worden de beruchte en hooggeplaatste Duitsers, de Beauftragte des Reichskommisaris Ross en de Duitse Arbeidsreferent Hendriock gearresteerd. Zij zijn eerder uit Leeuwarden gevlucht. Enkele Nederlandse handlangers van de Sicherheitsdienst te Leeuwarden hebben eerder al contact opgenomen met de illegaliteit in Harlingen, met het verzoek om hen na hun arrestatie te beschermen tegen de burgerbevolking. In ruil daarvoor zullen zij beletten, dat de kaden en de haveninstallaties niet worden opgeblazen. De gaten voor de springladingen zijn al aanwezig in de kademuren. Bij de gevechten sneuvelen 9 Duitsers. De Canadezen lijden geen verliezen en hebben slechts een tweetal lichtgewonden. Ook de hele dinsdag dag dreunt de stad nog van ontploffingen van tijdbommen, hoofdzakelijk in de Engelse tuin waar de Duitsers een commandopost hadden.

 

Wanneer de Canadezen de stad onder controle hebben, krijgt ook de BS toestemming om Harlingen binnen te trekken waarbij ze o.a. worden ingezet worden voor bewakingsdiensten en later het arresteren van NSB-ers en personen die een nauwe relatie met de Duitsers hebben. Enkele tientallen personen worden gearresteerd. De mannen worden opgesloten in de Klimschool bij de ingang van de Engelse tuin in de Hoogstraat en de vrouwen in het gymnastieklokaal van de RHBS aan de Stationsweg. Hotel de Beurs aan de Noorderhaven (nu de Hema) wordt omgedoopt tot Gemeentelijke Staf Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten.

Wanneer Cleem Heeger met zijn gevechtsgroep arriveert bij het stadhuis is men bezig met het kaalknippen van ‘moffenmeiden’. Eén van is al kaal, maar door ingrijpen van de BS blijven de twee andere dat lot bespaard. Later die dag worden op andere plaatsen opnieuw enkele meisjes kaal geknipt. Het gaat er ruw aan toe en vaak ook onder veel geschreeuw en gelach. “Moffenmeiden werden op straat, ja zelfs op het bordes van ’t stadhuis ten aanschouw van honderden toeschouwers, de kop kaal geschoren en moesten door de stad lopen waarna ze in het politieburo werden opgesloten”, schrijft Albert Huese in zijn dagboek.

 

Bij het stadhuis is het die dag een drukte van belang. De bevolking is in grote getale opgekomen en viert de bevrijding samen met de Canadese bevrijders Zij dansen de Hokey-Pokey met Harlinger meisjes. De laatste Duitse krijgsgevangen worden met de handen omhoog en een witte zakdoek aan een stok langs het stadhuis gevoerd. Later die middag wordt een parade afgenomen van de Highland Light Infantery of Canada ter ere van de bevrijding. Dinsdag 17 april 1945, Harlingen is bevrijd! Vrijdag 17 april 2020 exact 75 jaar geleden.

 

  • Bekijk hieronder een verzameling foto's uit de collectie van Johnny de Groot. Schade aan huizen op de Midlumerlaan, bevrijdingsvreugde op het pleintje bij het stadhuis, de huldiging van burgemeester Hannema enkele dagen na de bevrijding, gezonken schepen in de havens, oppakken NSB-ers, Duitse krijgsgevangenen voor het stadhuis enzovoorts. 

 

 

Algemeen Politiek & Maatschappij

Meer nieuws

Creatief met corona 🍀: Fit tijdens de coronaquarantaine - les 26 & 27

16-04-2020

HARLINGEN - Je conditie gaat hard achteruit als je een paar weken minder beweegt, Fysio Harlingen houdt mensen online in beweging!

Belmaatje

16-04-2020

HARLINGEN - Nu de deuren van De Skûle Welzijn gesloten zijn, staan de telefoonlijnen wijd open.

GGD Fryslân: Update donderdag 16 april 12.00 uur

16-04-2020

HARLINGEN - Hoeveel mensen zijn er getest, hoe worden de mondkapjes verdeeld en de actuele situatie in Fryslân.

Reacties

Plus Lunenborg Plus Lunenborg Jumbo Olaf Hermus Jumbo Olaf Hermus BENG Evenementen BENG Evenementen Zeilcharter Boreas Zeilcharter Boreas Harry Greve LOUNGE Harry Greve LOUNGE Zensa Moda Zensa Moda Expert Hogerhuis Expert Hogerhuis De Skûle Welzijn De Skûle Welzijn Ons Food&Wine Ons Food&Wine Grijmans Advocatuur & Mediation Grijmans Advocatuur & Mediation IJssalon Min12 IJssalon Min12 Casper van Veen Uitvaartzorg Casper van Veen Uitvaartzorg Tourist Info Harlingen Tourist Info Harlingen HarlingenBezorgt HarlingenBezorgt Visie Events Visie Events Fotografie Dorus Fotografie Dorus De Lichtboei De Lichtboei Haarmode Cats Haarmode Cats Broodje Nuchter Broodje Nuchter Hubo-Faber Hubo-Faber Atelier & Schoenmakerij de Groot Atelier & Schoenmakerij de Groot Homminga's Fijne Winkeltje Homminga's Fijne Winkeltje Hotel Restaurant Zeezicht Hotel Restaurant Zeezicht DA Drogisterij & Parfumerie DA Drogisterij & Parfumerie Peter Kuiper, voor oog en oor Peter Kuiper, voor oog en oor The Shamrock The Shamrock Food 80/20 Food 80/20 Kamsma Schoenen Kamsma Schoenen Karsten Wonen Karsten Wonen Harry Greve Gitaar- en Basgitaarlessen Harry Greve Gitaar- en Basgitaarlessen
VET... Hippefrieten VET... Hippefrieten BENG Evenementen BENG Evenementen Havenbrouwerij | Het Brouwdok Havenbrouwerij | Het Brouwdok Atelier & Schoenmakerij de Groot Atelier & Schoenmakerij de Groot Harry Greve LOUNGE Harry Greve LOUNGE Pizzeria Pompeï Pizzeria Pompeï Griekse Taverne ZeevanTyd Griekse Taverne ZeevanTyd Tourist Info Harlingen Tourist Info Harlingen Broodje Nuchter Broodje Nuchter The Shamrock The Shamrock IJssalon Min12 IJssalon Min12 Food 80/20 Food 80/20 Visie Events Visie Events DA Drogisterij & Parfumerie DA Drogisterij & Parfumerie Strandpaviljoen 't Zilt Strandpaviljoen 't Zilt Peter Kuiper, voor oog en oor Peter Kuiper, voor oog en oor Karsten Wonen Karsten Wonen Copini Opticiëns Copini Opticiëns